آخرین مطالب
طوفان حضرت نوح علیه السلامم

طوفان حضرت نوح علیه السلام

طوفان حضرت نوح و اثبات مسطح بودن زمین: سیل بزرگ گواه صافی زمین است
طوفان حضرت نوح بزرگ …
سیل عظیم … چه بسیار حافظان و قاریان قرآن از کنار آیات خدا می گذرند که از آنچه می خوانند خسته نباشند؟



او فکر می کند وقایع این ابیات فقط افسانه های تاریخی است!!

خداوند در گفتار خود راست می گوید: (وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ/و چه بسيار نشانه‌ها در آسمانها و زمين است كه بر آنها مى‌گذرند در حالى كه از آنها روى برمى‌گردانند.) (سوره یوسف، 105).

آنچه قابل توجه است این است که فرمود: (روی گردانند/مُعْرِضُونَ) و نفرمود: غافل.

(و از آن روى مى گردانند/وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ) يعنى: آن را حق و واقع مى بيند، پس آن را انكار مى كند و از آن روى مى گرداند.

ممکن است یکی بگوید: این آیه مربوط به کافران است نه مسلمانان!!

به خدا قسم اخیراً در حال اصلاح عوالم زمین و آسمان هستیم
ما مسلمانان را نسبت به آیات زمین و آسمان ناسپاس تر و کافرتر از کافران یافتیم.
جز اغماض نسبت به حامیان زمین مسطح، خداوند آنها را حفظ کند
آنها را جاهل توصیف کرد و قرآن را به هوس آنها تفسیر کرد!! و غیره

و همه اینها فقط به این دلیل است که شیخ به آنها گفته است که زمین کروی است!! و آسمان جای خالی است!!

(إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ/همانا کسانی که بر خدا دروغ می بندند رستگار نمی شوند).

سیل حادثه بزرگی است که بیشتر مردم آن را یک رویداد تاریخی یا فقط یک گزارش قرآنی می دانند!


آیا تا به حال به این سیل فکر کرده اید؟
آب سیل چیست؟
آیا تا به حال به نشانه های سیل فکر کرده اید؟

تفکر کنید….

(كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ۞ فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ۞ فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ۞ وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ۞ وَحَمَلْنَاهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ۞ تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ۞ وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ۞ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ۞ وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ) [سورة القمر 9 – 17]

(فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ/پس درهاى آسمان را به آبى ريزان گشوديم.) یعنی: درهای بام آسمان.

(فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ/پس درهاى آسمان را به آبى ريزان گشوديم.) یعنی: ابرها در آن زمان نقشی نداشتند.

(وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا/و زمین را از چشمه ها بجوشانیم) آب از زیر زمین تا سطح آن بالا آمد

(فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ/پس آبها بر اساس امری که مقرر شده بود به هم رسیدند) آب آسمان با آب زمین ملاقات کرد.

اکنون به سخنان نوح به پسرش بنگر ((يَا بُنَيَّ ارْكَبْ مَعَنَا/ای پسرم با ما سوار شو))

پسرش گفت من به کوهی می روم که مرا از آب حفظ کند!!!
سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ

حال در نظر بگیرید ((فرمود: لا یحفظ الی امر الله))؟؟؟؟

(فرمود: «لَمْ أَنْ أَمْرَةُ اللَّهِ» یعنی آب بالا آمد و به بالای کوه ها رسید تا به «أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ/امری که مقرر شد» رسید.

(لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ/امروز در برابر فرمان خدا هيچ نگاهدارنده‌اى نيست) آب در سراسر زمین پخش شده است

حالا می خواهم مقدار آب سیل را در نظر بگیرید

از آنجایی که زمین مسطح است، آب نمی تواند و نمی تواند تا بلندترین قله های کوه بالا بیاید مگر اینکه تمام نقاط زمین را پر کند.

یعنی این آب طغیان کرد و به صحراها و کوه ها و دریاها رسید و هیچ جای پایی بر سطح زمین نماند که آب سیل به آن نرسد.

حتی برای یک دقیقه میزان این آب را نسبت به مساحت زمین در نظر بگیرید

به خدا، به خدا، به خدا، اگر زمین کروی بود، سیل رخ نمی داد.
در واقع، اگر کروی بود، تریلیون ها تریلیون تن آب دریا در پشت آن نمی نشست.

(أَفَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ)[سورة الرعد 19] پس، آيا كسى كه مى‌داند آنچه از جانب پروردگارت به تو نازل شده، حقيقت دارد، مانند كسى است كه كوردل است؟ تنها خردمندانند كه عبرت مى‌گيرند.

این سیل بزرگ گواه آب آسمان است

سیل بزرگ: شواهدی از سقف بهشت

این سیل بزرگ: شواهدی از مسطح بودن زمین

این سیل بزرگ: گواه بر این است که قطرها و اضلاع زمین تا بالا آمدن آب بسته بودند

سیل بزرگ: شواهدی مبنی بر شناور بودن زمین روی آب

پایان سیل.

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
آیه 44 سوره هود
و گفته شد: «اى زمين، آب خود را فرو بر، و اى آسمان، [از باران‌] خوددارى كن. و آب فرو كاست و فرمان گزارده شده و [كشتى‌] بر جودى قرار گرفت.» و گفته شد: «مرگ بر قوم ستمكار.»)

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ/و گفته شد: ای زمین، آب خود را فرو ببر.) پس آب را به اعماق و باطنش برگرداند.

(وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي) از فرستادن آب بپرهیز

(وَغِيضَ الْمَاءُ/کاهش آب) به معنی کاهش آب در سطح زمین است

(وَقُضِيَ الْأَمْرُ/و کار قطعی شد) خداوند دستور داد قوم نوح را هلاک کنند

(وَاسْتَوَتْ/و آرام گرفت) کشتی لنگر انداخت (عَلَى الْجُودِيِّ/روی کوه)

(وَقِيلَ بُعْدًا/و بعد گفته شد) عذاب (لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ/برای افراد ستمکار) کافران

آنگاه تبارک و تعالی فرمود: ((وَ أَرْقَکُمْ عَلَیْهِمْ عَلَیْهِمْ أَنْ یَذْکَرٌ؟/و به راستى آن را بر جاى نهاديم [تا] عبرتى [باشد]؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟)

یعنی: این واقعه را برای مردم نشانه و عبرت گذاشتیم، آیا کسی هست که از آن درس بگیرد؟


– دو دریا در قرآن چیست؟
– حضرت نوح (أبو البشر الثانی) و دو دریا
– آب شور و آب شیرین
– ماهی ها در دریای آسمان
– طوفان حضرت نوح نبی

آنها با دریای زمین و دریای آسمان ملاقات می کنند

زمانی که دو دریا به هم می رسند، سوگند به آن که زمین را گسترانید و آسمان را برافراشت، کسی که به زمین مسطح ایمان نداشته باشد، دو سوم قرآن را که آیاتش درباره آن سخن می گوید، نمی فهمد و نخواهند فهمد. آفرینش آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست .

شروع:.

باید بدانیم که تمام دریاهای زمین یک دریا هستند
بسیار شور است و این همه دریا برای نوشیدن مناسب نیست
این دریای خاکی (دریای آسمان) منطبق بر فرات شیرین است.

(وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ)
[سورة فاطر 12]

(وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ)
دریای آسمان مانند دریای زمین نیست.

با دریای آسمان شروع شد
(عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ)

(وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ) که کمتر از آن است

از بحرین (ومن كل تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا) ماهی

و ماهیان دریای آسمان با آب نیل و فرات و رودهای دیگر نازل می شوند.
به آن ماهی رودخانه می گویند و این ماهی در صورت ورود به دریای زمین می میرد
قبلاً توضیح دادیم که زمزم، نیل و فرات از آسمان سرچشمه می گیرند
تا اقصای زمین (أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَرَارًا وَجَعَلَ خِلَالَهَا أَنْهَارًا/کسی که زمین را آباد کرد و نهرها را در آن قرار داد)

حتی چشمه های آبی از آسمان
(أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ/آیا ندیدی که خداوند آبی را از آسمان نازل می کند و آن را به چشمه هایی در زمین می ریزد؟)

سپس فرمود (وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ/و تو كشتي را در آن خواهي ديد) ولي در آنها نيست، چون صحيح نيست.

(الْفُلْكَ فِيهِ/کشتی که در آن است) در دریای زمین است، زیرا در دریای آسمان کشتی نیست.
(وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَىٰ جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ) [سورة الشورى 29]

(هر حیوانی را در میان آنها پراکنده کرد) در آنها اما نه در آن
یعنی در آسمان حیوانات هستند = ماهی و نهنگ

تا اینکه روایاتی نقل شد که سفره حواریون که از آسمان نازل می شود (ماهی) بوده است.

نام این سوره از این جدول گرفته شده است

و شیپورهای آسمان که در کشورهای دور از دریاها شنیده می شد و تو فکر می کردی صدای نهنگ است و تعجب می کردی که صدا از کجا می آید.
آنها صدای نهنگ های دریای آسمان بودند

(مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۞ بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ ۞ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۞ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ۞ فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۞ وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ)الرحمن 24]

دریای زمین و دریای آسمان.
(مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ) یعنی دو دریا مجاورند، دریای آسمان و دریای زمین.
این به این دلیل است که خشکی ما از همه طرف توسط دریای زمین، سپس دیوار، سپس صحرای یخی، سپس مناطق و انتهای زمین احاطه شده است.

آب شیرین دریای آسمان چگونه به چشمه ها و نهرهای زمین مانند نیل، فرات، زمزم و غیره می رسد؟
ج: این است که خداوند آب دریای آسمان را می فرستد و آن را در زیر صحرای یخی سیر می کند تا به دریای زمین می رسد، سپس داخل آن می شود و اطرافش را تنگ و سنگی بسته است که نمی لغزند و از آن می گذرد تا وارد خشکی زمین شود و در این هنگام از چشمه ها و نهرهایی مانند نیل و غیره عبور می کند.

(وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ) [سورة المؤمنون 18]

(و از آسمان، آبى به اندازه [معيّن‌] فرود آورديم، و آن را در زمين جاى داديم، و ما براى از بين بردن آن مسلّماً تواناييم.) (سوره مؤمنون، آيه 18).
—————————

(وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَحْجُورًا) [سورة الفرقان 53]

(و اوست كسى كه دو دريا را موج‌زنان به سوى هم روان كرد: اين يكى شيرين [و] گوارا و آن يكى شور [و] تلخ است؛ و ميان آن دو، مانع و حريمى استوار قرار داد.) (سوره فرقان، آیه 53).

(بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَا يَبْغِيَانِ) همانطور که توضیح دادیم / بین شور و تازه.

(لَا يَبْغِيَانِ) یعنی اشتباه نمی کنند

(وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ) در بحرین نفرمود.

همیشه وقتی از کشتی و نجوم یاد می شود فقط دریای زمین ذکر می شود

(قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ)
[سورة الملك 30]

بگو: «به من خبر دهيد، اگر آب [آشاميدنى‌] شما [به زمين‌] فرو رود، چه كسى آب روان برايتان خواهد آورد؟»

(مَاؤُكُمْ) یعنی نهرها و چشمه ها و چاه های شما

(غَوْرًا) رفته (فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ/پس چه کسی برای شما منبع آبی می آورد)

(أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ۞ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ۞ لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ)الواقعة 70

(اگر می‌خواستیم آن را مانند آب دریای زمین شور می‌کردیم).

(فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ/چرا سپاسگزار نیستی؟) آیا سپاسگزار نیستی؟

ممکن است سؤال کننده بپرسد: چگونه دریای آسمان در دریای زمین نمی ریزد؟

(وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ)
[سورة الحجر 21] و هيچ چيز نيست مگر آنكه گنجينه‌هاى آن نزد ماست، و ما آن را جز به اندازه‌اى معين فرو نمى‌فرستيم.

(وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ) [سورة المؤمنون 18] و از آسمان، آبى به اندازه [معيّن‌] فرود آورديم، و آن را در زمين جاى داديم، و ما براى از بين بردن آن مسلّماً تواناييم.

(أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَابِيًا) [سورة الرعد 17] از آسمان، آبى فرو فرستاد. پس رودخانه‌هايى به اندازه گنجايش خودشان روان شدند، و سيل، كفى بلند روى خود برداشت

تا دریابیم که خداوند متعال به سقف آسمان و دریای آسمان قسم خورده است.

(وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ۞ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ) الطور 5 – 6]

سوگند به بام بلند [آسمان‌]،

و آن درياى سرشار [و افروخته‌]،

متوجه شدیم که موسی به پسرش یوشع چیزی در مورد این دو دریا آموخت.

(وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا ۞ فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ سَرَبًا ۞ فَلَمَّا جَاوَزَا قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِنْ سَفَرِنَا هَٰذَا نَصَبًا ۞ قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا ۞ قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا)
[سورة الكهف 60 – 64]

قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَاهُ لَا أَبْرَحُ/موسی به غلامش گفت: «من ترک نمی‌کنم.» یعنی به راه رفتن ادامه می‌دهم.

(حَتَّىٰ أَبْلُغَ مَجْمَعَ الْبَحْرَيْنِ) محل مجمع البحرین

اگر می توانستیم به جایی برسیم که موسی علیه السلام به آن رسید، می توانستیم به یکی از مکان های مجمع البحرین روی زمین برسیم.

(أَوْ أَمْضِيَ حُقُبًا/یا او دوره هایی را سپری کرد)، مدت زمانی طولانی در دستیابی به او، اگر بعد از آن

(فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا/چون به آن رسیدند جمع شدند) یعنی جمعی از دو محفل.

(نَسِيَا حُوتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيلَهُ/نهنگ خود را فراموش کردند پس راه خود را در پیش گرفت) نهنگ (فِي الْبَحْرِ سَرَبًا/در دریا به صورت دسته جمعی)

(سَرَبًا) و یک ازدحام یک تونل است

(هنگامی که گذشتند) مرکب (قَالَ لِفَتَاهُ آتِنَا غَدَاءَنَا لَقَدْ لَقِينَا مِنْ سَفَرِنَا هَٰذَا/بو هنگامى كه [از آنجا] گذشتند [موسى‌] به جوان خود گفت: «غذايمان را بياور كه راستى ما از اين سفر رنج بسيار ديديم.»). به دو دریا (نَصَبًا) بصورت خسته و گرسنه بودن
آیه 62 سوره کهف

(قَالَ أَرَأَيْتَ إِذْ أَوَيْنَا إِلَى الصَّخْرَةِ/گفت دیدی که ما به صخره پناه بردیم؟) به صخره و نه به خشکی و زمین/ که نشان می دهد این صخره در وسط دریاست.

(فَإِنِّي نَسِيتُ الْحُوتَ وَمَا أَنْسَانِيهُ/زیرا من نهنگ را فراموش کردم و او مرا فراموش نکرد) تا آن را به شما یادآوری کنم (إِلَّا الشَّيْطَانُ أَنْ أَذْكُرَهُ وَاتَّخَذَ/اگر به او یادآوری کنم جز شیطان. و او ماهی را گرفت). . (سَبِيلَهُ فِي الْبَحْرِ عَجَبًا/مسیر او در دریا شگفت انگیز است)

(عَجَبًا/حیرت انگیز) که نهنگ مرده زنده شد و پرید

(قَالَ ذَٰلِكَ مَا كُنَّا نَبْغِ/فرمود: این همان چیزی است که ما در پی آن بودیم) آنچه بر ما آمد همان چیزی است که ما می خواستیم.

(فَارْتَدَّا عَلَىٰ آثَارِهِمَا قَصَصًا/پس آثار راه رفتن خود را بازگو کردند.) پس برگشتند و آثار راه رفتن خود را بازگفتند تا به صخره رسیدند.

انشاءالله با این آیات گفتگوی دیگری خواهیم داشت

طوفان حضرت نوح:
این سیل اصلا از دریای زمین استفاده نکرد
بلكه آب بحر بهشتى از دو خروجى بحر بهشتى نازل شد كه عبارتند از:

(فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ۞ وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ) القمر 11 – 12]

درهای آسمان گشوده شد و آب دریای بهشت فرود آمد
همچنین زمین را با آب دریای آسمان از طریق چشمه دمید
پس بدون گفتن آب از (فَالْتَقَى/پس ملاقات کرد) و نیز (الْمَاءُ/آب) استفاده کرد

تا اینکه (قَالَ سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ قَالَ لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحَالَ بَيْنَهُمَا الْمَوْجُ فَكَانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ)

(لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ/امروز از هیچ چیزی محافظت نمی شود) بیایید حجم این آب را تصور کنیم که زمین صاف را سیل کرده و کوه های رفیع را پوشانده است.

و بعد از سیل

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ)
[سورة هود 44]

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ/و گفته شد: ای زمین، آب خود را ببلع) سپس این آب به دریای آسمان بازگشت.
(وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي/ای آسمان برخیز) با بستن درهای آب خود از زمین
(وَغِيضَ الْمَاءُ/و آب فرو نشست) کم شد و رفت
(وَقُضِيَ الْأَمْرُ/و امر قطعی شد) یعنی به آنچه وعده داده شده بود عمل کرد
(وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ/و بر الجودی مستقر شد) بر کوه الجودی فرود آمد

همیشه در می یابیم که ذکر دریا با هزار تعریف می آید: دریا، دریا

(و اوست که دریا را مسخر کرد تا از آن گوشت تازه بخورید)
وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا

(و از نشانه‌های او دریا مانند پرچم‌هاست.)
وَمِنْ آيَاتِهِ الْجَوَارِ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ

(و هنگامی که دریا را برای شما تقسیم کردیم و شما را نجات دادیم)
وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْنَاكُمْ

این امر با این واقعیت تأیید می شود که دریاهای زمین یک دریا هستند

انشاءالله در بحث هفت سرزمین نیز این را توضیح خواهیم داد

خلاصه:
رودها و چشمه ها و چاه ها و هر آب شیرینی که نوشیده شود از دریا و آب آسمان می آید.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند (دو نهر آسمان: نیل و فرات)
نهرانِ من الجنةِ : النيلُ والفراتُ

در نتیجه:

(إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِنْ مَاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِنْ كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ) [سورة البقرة 164]

محققا در خلقت آسمانها و زمین و رفت و آمد شب و روز، و کشتی‌ها که بر روی آب برای انتفاع خلق در حرکت است، و بارانی که خدا از بالا فرو فرستاد تا به آن آب، زمین را بعد از مردن زنده کرد و سبز و خرّم گردانید، و در پراکندن انواع حیوانات در زمین، و گردانیدن بادها (به هر طرف) و در خلقت ابر که میان زمین و آسمان مسخّر است، در همه این امور ادلّه‌ای واضح برای عاقلان است.


طوفان نوح و عرش عظيم والماء

عرش عظيم و آب.
طوفان نوح…
(وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَلَئِنْ قُلْتَ إِنَّكُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

و اوست كسى كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد و عرش او بر آب بود، تا شما را بيازمايد كه كدام‌يك نيكوكارتريد! و اگر بگويى: «شما پس از مرگ برانگيخته خواهيد شد» قطعاً كسانى كه كافر شده‌اند خواهند گفت: «اين [ادّعا] جز سحرى آشكار نيست.»
(هود، 7).

(و عرش او بر آب بود/وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ) او پیش از آسمان و زمین بود و هنوز هم هست.

همان گونه که خداوند متعال می فرماید (وَ اللَّهُ غَفِرُ الرَّحِیمُ) یعنی بوده و هست.

سوال الان اینه..

این خبر شگفت انگیز (عرش او بر آب بود/وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ) چه اهمیتی دارد؟!

که فقط یک بار در قرآن کریم ذکر شده است

ببینید چگونه وارد متن/و جایگاهش در متن شده است

شگفت انگیزتر از همه این است که در کتاب خدا متن روشنی در مورد خلقت عرش و آب وجود ندارد.

بلکه فرمود: «وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ/و هر چيز زنده‌اى را از آب پديد آورديم؟» (انبیاء/30).

و درباره عرش فرمود: (وَ هُوَ رَبِّ الْعَرْشَ الْعَظیم/و او پروردگار عرش بزرگ است.) التوبه 129.

این امر نافی این واقعیت نیست که عرش و آب آفریده شده اند

((كان الله ولم يكن شيء قبله ولا معه/خدا بود و هیچ چیز قبل از او یا نزد او نبود))

و مهم ترین سوال…
چرا بعد از خلقت آسمانها و زمین، عرش برپا شد؟!

(خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ/آسمانها و زمین را در شش روز آفرید سپس بر عرش نشست)

ج: اول از همه.

قبلاً توضیح عرش و استوا را ذکر کردیم
تاج و تخت یک صندلی نیست
استوا نمی نشیند

(سپس به سوی آسمان رو کرد) یعنی تمام کرد و به سمت آن حرکت کرد

منظور از خبر (وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ) این است که شما را از ابدیت عرش آگاه کند.
سزاوار عظمت خداوند نیست که آسمان ها و زمین و سپس عرش را بیافریند

آب اساس زندگی است..
عرش مدیرِ مدبر است/ او قلب خلقت و اوج بالای آن است
از این رو گفت (وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ/و عرش او بر آب بود) و نگفت که عرش، آب است.

آب بود و سقفش عرش بود
سپس آسمان را به یکباره آفرید
سپس زمین را در وجود آب آفرید
کوه هایی را روی سطح زمین قرار داد که آنها را روی آب متعادل می کرد تا تکان نخورند
سپس به آسمان رفت و آنها را هفت آسمان ساخت
سپس آسمانها را شکافت و از زمین جدا کرد
__سپس کناره های زمین را بست و دریای آسمان را از دریای زمین بست. (مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ)
وجود زمین را از آب آسمان خالی کرد تا برای زندگی مناسب باشد
زمین به یک محیط بسته تبدیل شد که تمام اضلاع آن و آنچه که آن را احاطه کرده بود، قطر داشت

سپس خورشید و ماه و غیره را مطیع زمین آفرید

سپس (ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ/سپس بر عرش مستقر شد)

چرا استوا؟
زیرا (او امر را اداره می کند) »
وَأَوْحَىٰ فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا (آیه 12 سوره فصلت)

و در هر آسمانی امر آن را نازل کرده است

إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مَا مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذَٰلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (آیه 3 سوره یونس)

پروردگار شما آن خدايى است كه آسمانها و زمين را در شش هنگام آفريد. سپس بر عرش استيلا يافت. كار [آفرينش‌] را تدبير مى‌كند. شفاعتگرى جز پس از اذن او نيست. اين است خدا، پروردگار شما، پس او را بپرستيد. آيا پند نمى‌گيريد؟

پس از آن که آسمانها و زمین و آنچه را که میان آنهاست آفرید و بر آفرینش بر عرش و آب افزود،

پس :

(وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
/
خداوند آسمانها و زمین را نگه می دارد که از دنیا بروند. و اگر بگذرند، اگر بعد از خود آنها را از کسی باز دارد. همانا او بردبار و آمرزنده است.) فاطر 41

طوفان نوح..

کمتر کسی به جزئیات این سیل بزرگ فکر می کند
که خداوند نشانه ای برای جهانیان قرار داده است / نشانه ای برای بینندگان / نشانه ای برای غافلان

وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

و به راستى آن [سفينه‌] را بر جاى نهاديم [تا] عبرتى [باشد]؛ پس آيا پندگيرنده‌اى هست؟

آیه 15 سوره قمر

خداوند تبارک و تعالی قادر است قوم نوح را بدون هیچ دلیلی نابود کند.
بدون اینکه به نوح دستور دهد کشتی را بسازد
بدون باز کردن دروازه های آسمان

اما خداوند در حکمت خود خواست که این سیل یک پیام و علامت علمی باشد… پیامی برای کسانی که از ماهیت آسمان و محتوای آن بی خبرند.

از جمله: سقف – درهای بام – آب آسمان – آب زمین
السقف / ماء السماء / ماء الأرض

مردم به آسمان نگاه می کنند و آن را آبی می بینند و دلیل آن را نمی پرسند

(وَجَعَلْنَا السَّمَاءَ سَقْفًا مَحْفُوظًا وَهُمْ عَنْ آيَاتِهَا مُعْرِضُونَ/و آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم، و[لى‌] آنان از [مطالعه در] نشانه‌هاى آن اِعراض مى‌كنند.).
[سوره انبیاء، آیه 32]

توجه کنید که گفت (مُعْرِضُونَ)، نگفت که غافل هستند

زیرا اکثر مردم سقف را به چشم خود می بینند و در کتاب خدا درباره آن می خوانند و با این حال آن را انکار می کنند.

خداوند متعال می گوید یک سقف / و مردم می گویند یک جو

آبی آسمان همان رنگ سقفی است که چشمان شما هر روز می بینند

….پس در آن زمان گنبد یا سقف آسمان به چشم معمولی دیده میشده…..

سیل یا طوفان.
(فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ

/
پس درهای آسمان را با آب ریختیم گشودیم) (سوره قمر/11).

(پس درهای آسمان را گشودیم) یعنی درهای سقف

(با آب ریختن/بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ) باران نیست، آب روان است

(بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ) آب از دریای آسمان

(وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ
/
و از زمين چشمه‌ها جوشانيديم تا آب [زمين و آسمان‌] براى امرى كه مقدّر شده بود به هم پيوستند.) القمر/12

(وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا) آبی که زمین بر آن شناور است

(فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَىٰ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ/پس آبها در امری که مقدر شده بود به هم رسیدند) و قله کوهها بر آن چیره شد

ابن نوح گفت: سَآوِي إِلَىٰ جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْمَاءِ
به کوهی خواهم رفت که مرا از آب حفظ کند.

نوح گفت: لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَنْ رَحِمَ/
امروز از فرمان خدا نگهبانی نیست مگر رحم کننده.
آیه 43 سوره هود

یعنی آب سرریز کرده و به بالای کوه ها رسیده است

بعد از سیل یا طوفان .

الان فکر کن و بررسی کن..

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي وَغِيضَ الْمَاءُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ وَاسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَقِيلَ بُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
و گفته شد: «اى زمين، آب خود را فرو بر، و اى آسمان، [از باران‌] خوددارى كن. و آب فرو كاست و فرمان گزارده شده و [كشتى‌] بر جودى قرار گرفت.» و گفته شد: «مرگ بر قوم ستمكار.».) هود 44

(وَقِيلَ يَا أَرْضُ ابْلَعِي مَاءَكِ) اى زمين، آب خود را فرو بر

(وَيَا سَمَاءُ أَقْلِعِي) یعنی درها را ببند و از فرستادن آب به زمین خودداری کن.

آب به جایی که از آن آمده بود بازگشت و زمین را ترک کرد
بگذار زندگی آغاز شود و دوباره زندگی در این سرزمین خشک شروع شود.

پس از آن به تو گفت: «وَ أَرْقَکُمْ عَلَیْهِمْ عَلَیْهِ» آیا کسی هست که یاد کند؟

متأسفانه امروزه اکثر مسلمانان به آب در آسمان اعتقاد ندارند

زیرا از این واقعیت که به چشم خود می بینند غافل هستند
معنی تسبیح را از تسبیح ساخته اند نه شنا

(وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ/
و اوست آن كسى كه شب و روز و خورشيد و ماه را پديد آورده است. هر كدام از اين دو در مدارى [معيّن‌] شناورند.) (سوره انبیاء/33)

زیرا آنها به نشانه های آسمان و آب و دریای آسمان اعتقاد ندارند
در واقع با ناسپاسی تمام با انکار آب آسمان و تایید فضای ادعایی بحث می کنند!!

و گمان می کنند که هدایت شده اند.. / و گمان می کنند بر چیزی هستند

در پاسخ به کروی گراهایی که فکر می کنند ما آنها را مجبور می کنیم به حقایقی که ارائه می کنیم باور کنند که قبلاً از کسی نشنیده اند.

ما به آنها می گوییم؛ خداوند از شما و جهانیان منزه است و جز حمایت از کتاب خدا و آیات و سخنان او نیست.

زمین مسطح است و آسمان دارای دریای آب است، با این که هر که میخواهد مخالفت کرد و بگوید کروی و فضا و لفافه و بدعت و تهمت و افسانه.

ما به یاری خدا به آنچه در آن هستیم ادامه می دهیم.

و درود بر کسانی که از هدایت الله پیروی می کنند

رمز فایل، در صورت وجود :

درباره بهرام

بهرام
زمان خود را به بهتر کردن خود با مطالعه نوشته های دیگران اختصاص دهید. بنابراین شما به سادگی آنچه را بدست می آورید که دیگران سخت برای آن زحمت کشیده اند.

همچنین بررسی کنید:

خورشید گرفتگی رمضان 1445 (فروردین 1403)

خورشید گرفتگی رمضان 1445 (فروردین 1403)

چرا هیچوقت قبل و بعد از خورشید گرفتگی ها ماه دیده نمیشود ؟ آن چیست …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 1 =

Translate »